عبرت از گذشتگان

هشام بن سالم گوید: حضرت امام صادق(ع) در حدیثی که در آن داستان حضرت داوود(ع) را ذکر می کند، فرمودند: حضرت داوود(ع) هنگامی که «زبور» را تلاوت می کرد، کوه ها و سنگ ها و پرندگان، پاسخ وی را می دادند، وی روزی به کوهی رسید که پیامبر عابدی به نام حزقیل(ع) در آنجا بود، چون آوای کوه ها و آواز درندگان و پرندگان را شنید، دانست که وی داوود(ع) است. حضرت داوود(ع) به او گفت: «ای حزقیل اجازه می دهی که به نزد تو بالا بیایم؟» حزقیل(ع) گفت: نه با شنیدن پاسخ منفی، حضرت داوود(ع) ناراحت شد و گریست.

خدای متعال به حزقیل(ع) وحی کرد که داوود(ع) را سرزنش نکن و از من عافیت بخواه، گویند حزقیل دست داوود(ع) را گرفت و وی را به جانب خود بالا برد، حضرت داوود به حزقیل(ع) گفت:

«ای حزقیل آیا هیچ گاه قصد گناه کرده ای؟» حزقیل(ع) گفت: نه. داوود(ع) گفت: «آیا از این عبادتِ خداوند تو را عُجبی رسیده است؟» حزقیل گفت: نه. داوود گفت: «آیا دل به دنیا داده ای و شهوات و لذّات دنیا را دوست داشته ای؟» حزقیل گفت: «آری، گاهی بر دلم راه یافته است!»

داوود(ع) گفت: «وقتی چنین حالتی پیدا می شود چه می کنی؟»

حزقیل(ع) گفت: «من به این درّه می روم و از آنچه در آن است عبرت می گیرم».

حضرت داوود(ع) به آن درّه رفت و به ناگاه تختی از آهن دید که جمجمه و استخوان های پوسیده ای بر آن و لوح آهنینی نیز آنجا بود که نوشته ای داشت، داوود(ع) آن را خواند، بر آن نوشته بود:

«من، اَرْوَیِ بْنِ سَلَمْ هستم که هزار سال پادشاهی کردم و هزار شهر ساختم و با هزار دوشیزه آمیزش کردم، آخر کارم این شد که: خاک بسترم و سنگ بالِشم و کرم ها و مارها همسایگانم هستند! پس هر که مرا بنگرد، به دنیا فریفته نشود».1

پی نوشت ها:

برگرفته از: گفت و شنود پیرامون موعود(ع)، ذبیح الله محسنی کبیر، ج 2، صص 3738.

1. کمال الدّین عربی، ج 2، باب 46، ما جاء فی التّعمیر، ص 524.


منابع: برگرفته از پايگاه اطلاع رساني حوزه



:: موضوعات مرتبط: گوهرهاي آسماني , عارفانه ها ,
:: برچسب‌ها: گوهرهاي آسماني , حديث , عارفانه ها , عبرت , گذشتگان , عبرت از گذشتگان , امام صادق(ع) ,
|
امتياز مطلب : 0
|
تعداد امتيازدهندگان : 0
|
مجموع امتياز : 0
نويسنده : محبّان مهدي (عج)
تاريخ :
خوش ترین آسایش

امام صادق (عليه السلام):


خوش ترین آسایش، نومیدی ازمردم است.

(مشکاة الأنوار، ص۳۲۴)



:: موضوعات مرتبط: گوهرهاي آسماني ,
:: برچسب‌ها: امام صادق(ع) , خوش ترین آسایش ,
|
امتياز مطلب : 5
|
تعداد امتيازدهندگان : 5
|
مجموع امتياز : 10
نويسنده : محبّان مهدي (عج)
تاريخ :
مكارم اخلاق دنيا و آخرت

امام صادق (عليه السّلام):

مكارم‏ اخلاق‏ دنيا و آخرت سه چيز است: پيوند با كسى كه از تو بريده، عطا كردن به كسى كه از تو دريغ داشته و عفو از كسى كه به تو ستم كرده است.

(ارشاد القلوب، ص362)



:: موضوعات مرتبط: گوهرهاي آسماني ,
:: برچسب‌ها: مكارم اخلاق دنيا و آخرت , امام صادق(ع) ,
|
امتياز مطلب : 5
|
تعداد امتيازدهندگان : 5
|
مجموع امتياز : 15
نويسنده : محبّان مهدي (عج)
تاريخ :
هر که بیشتر فکرش دنیا باشد!

امام صادق (عليه السلام):


هر که بیشتر فکرش دنیا باشد، خداوند (مُهر) فقر بر پیشانی او زده و کارش را پریشان سازد و از دنیا به چیزی بیش از قسمت خود نرسد
.


(كافی، ج 2 ، ص 319)



:: موضوعات مرتبط: گوهرهاي آسماني ,
:: برچسب‌ها: هر که بیشتر فکرش دنیا باشد! , امام صادق(ع) ,
|
امتياز مطلب : 5
|
تعداد امتيازدهندگان : 5
|
مجموع امتياز : 20
نويسنده : محبّان مهدي (عج)
تاريخ :

ابزار پرش به بالا